Nederland oh Nederland
In de winkel van sinkel is echt alles te koop. Debielen met oranje pruiken staan achter de kassa. Zij verhandelen oranje hoeden en oranje petten, zelfs oranje dameskorsetten. Oranje schoenen en oranje toeters. Misschien iets voor de politie?…oranje boetes! Het zou goddomme nog met een smile ontvangen worden ook! ‘Het maakt mij niet uit wat het kost agent, als het maar oranje is!’ Het lijkt mij dat begrafenisondernemers nu de commerciële slag van hun leven kunnen slaan. Gebalsemd worden in een oranje kleurtje om vervolgens weggedragen te worden in een oranje kist, door mensen met hoge oranje hoeden op hun hersenloze oranje hoofden. Bij mij in de straat ziet het er niet uit. Zelfs mensen die met lood in de schoenen hun kids naar voetballen brachten, en negen van de tien keer op andere ouders rekenden, hebben hun huizen versierd met oranje vlaggen en slingers. Amper een wedstrijd van hun eigen kroost gezien, laat staan dat ze ooit eens een training van hun kid bezocht hebben.
Anders wordt het als het verwende miljonairs zijn die ook nog eens heel erg slecht toneelspelen. Mooi rollen dat ze kunnen! Zou daar ook op getraind worden? Anders kun je toch nooit zo mooi doorrollen na ‘een aanslag op je leven?’ En vooral heel erg zielig doen als hun tere lichaampje, na een onschuldige aanraking van een tegenstander, zogenaamd rijp is voor de sloop. Of zou het gras zo prikken? Een beetje wonderspuitwater erbij en tien seconden later huppelt het weer vrolijk in de rondte. Elf (multi) miljonairs die achter een balletje aanrennen. En heel het volk is in extase. Het is toch volkomen absurd!
Normaliter wil de natie elkaar de hersens inslaan. Maar niet op dit moment. Heel de natie is één. Ik heb een wens. Dat god wel bestaat en vanaf zijn roze (of oranje?) wolkje naar beneden kijkt. Zou het wel tot hem doordringen wat voor teringbende hij er beneden van gemaakt heeft? En toch heeft elk nadeel zijn voordeel. Ik vertrok gisterenavond om 22.00 uur richting werk. Via de A6 en A1. De auto’s waren op de vingers van één hand te tellen. Heerlijk. Van mij mag er elke dag een Europees kampioenschap zijn. Ook vrijdag zal ik de wedstrijd missen. Dan ga ik met mijn oudste dochter naar Alanis die optreedt in de HMH. Daar heb ik pas zin in! Ik keek uit naar lege snelwegen. Eindelijk eens niet in de file staan als we naar een concert rijden, tot een brallend spotje van Veronica tot mij doordrong. Helaas treedt mister Macleans, ook wel bekend als Bon Jovi, diezelfde avond op. In de Amsterdam Arena. Hij zal wel 60.000 g(e)illende keukenmeiden trekken. Moeten we toch nog bijtijds van huis. Het zit me ook niet mee. Ik ga slapen.

11 June 2008 at 19:19
Ja, ik kijk ook met dubbele gevoelens naar de voetbalhysterie. Aan de ene kant is het best grappig en sfeervol, aan de andere kant ook wat hypocriet. Ik heb niks met voetballen, maar heb nog wel mee gekregen dat het Nederlands elftal in de media helemaal met de grond gelijk werd gemaakt. En nu worden ze op handen gedragen door de ‘fans’. Mmh, denk er ook het mijne van.